Running

We own the night 7 juni 2014 – #WOTN

Onlangs bijgewerkt59Zaterdagochtend 7 juni word ik wakker met een droog gevoel in mijn mond en een bonkend gevoel in mijn hoofd. Neeee, ik heb een kater op de ochtend van race day en ik vervloek mezelf een beetje. Mijn race werd dan ook een moment van hoge pieken en diepe, dorstige dalen.

Om de schade zoveel mogelijk te beperken begin ik mijn dag met een goed anti-katerontbijt gevolgd door een ultieme runners smoothie. De rest van de dag blijf ik veel water drinken. ’s Middags lukt het me nog een catnap van 25 minuten te doen en een stuk frisser word ik wakker. Rond half 6 spreek ik samen met Daphna, Madelon en Marieke af bij Vapiano, voor een pastaatje. Ik heb honger en eet niet alleen mijn eigen bord maar ook dat van Marieke leeg. Ook daar zal ik later spijt van krijgen; ik dacht altijd alles te kunnen eten voor een run, maar inmiddels loop ik zoveel sneller dat ik echt lichtere maaltijden nodig heb. Een wijze les voor een volgende keer.

Madelon rijdt naar het Olympisch stadion waar we haar auto parkeren en binnen een paar minuten wandelen we naar het stadion. De rij naar binnen kunnen we skippen, omdat we in de Girlslove2runcrew zitten krijgen we een vip-bandje waarmee we in één keer kunnen doorlopen naar de VIP tent. Hier hebben we eigen kluisjes, loungekussen en onbeperkt Vita Coco water. We zijn lekker vroeg zodat we nog een beetje over het terrein kunnen rondstruinen en kunnen bijkletsen. Met zoveel meiden in één crew is het vaak onmogelijk iedereen te spreken. Op het terrein hangt een gezellig sfeertje, overal lopen groepjes meiden rond, op zoek naar hun naam op het deelnemersbord, nog last minute je haar laten invlechten of foto’s maken bij een stand  van Vogue.

Rond 22.00 haalt Nike ons op, we mogen helemaal vooraan starten, na een warming up en muzikale aanmoediging van Eva Simons klinkt eindelijk GO. Ik heb besloten Madelon te volgen en heb daarmee gewoon begeleiding van een voormalig Olympisch kampioen. Een tijd onder de 50 minuten is mijn streven en Madelon kan dat lopen. Het is heerlijk om helemaal vooraan te starten, niemand loopt je voor je voeten en je kunt meteen snelheid maken. We lopen de eerste drie kilometer ruim onder de 5 minuten per kilometer en Annemerel loopt heel de tijd net naast of net voor ons. Maar ik heb het warm, mijn mond is droog en ik moet aardig aanzetten om Madelon bij te houden. Op dit moment ben ik niet blij met de grote hoeveelheid pasta die ik heb gegeten. Ga maar, schreeuw ik tegen Madelon, liever versnel ik aan het einde nog iets dan uiteindelijk niet meer te kunnen. En weg zijn Madelon en Annemerel. Heel even baal ik maar na vier kilometer kom ik lekker in de race en begin ik om me heen te kijken. Ik loop nog net iets onder de 5 minuten per kilometer en dat gaat redelijk.

Kilometer 5 en 6 gaan ook goed, ik loop los van de massa en vind het stukje door het Vonderlpark en de PC hoofstraat ontzettend leuk. Er is niet heel veel publiek langs de kant maar op de kilometerpunten is er uitbundig uitgepakt met lichtjes, cheering crews en muziek. Dan gebeurd er iets vervelends, mijn nike app geeft aan dat ik de 7 kilometer ben gepasseerd, maar op het parcours is niets te zien. Het duurt nog zeker een paar minuten voordat ik dat punt bereik. Irritant, iets aan het parcours klopt achteraf niet, iedereen heeft veel langer dan gemiddeld over die specifieke kilometer gedaan. Tot het 9 kilometer bordje vind ik het zwaar, mijn benen zijn moe en ik heb zo’n dorst. De kleine bekertjes water die ze langs de kant uitdelen maken mijn dorst niet minder en ik heb zo warm. Uiteindelijk gooi ik maar twee bekertjes water over mijn hoofd heen. Aah, dat voelt zoveel beter. De laatste 1000 meter zijn in zicht en ik besluit te gaan ‘hengelen’. Ogen strak op degene voor me en inhalen die hap. En nog een. En nog een. En nog een. De laatste 500 meter kan ik nog versnellen, volgens mijn nike app heb ik al 10km gelopen, maar ik houd mijn ogen op degene voor me en zet aan. Eindelijk, de finish is in zicht.

Oververhit kom ik de finishlijn over, ik trek mijn kletsnatte shirt uit en neem blij flesjes water en kokoswater in ontvangst. De medaille is geen medaille maar een kettinkje ontworpen door The Boyscout. Aan de ketting hangen drie bedeltjes: goud, zilver en rose goud. Dit is ontstaan vanuit het idee of je nou als eerste of laatste over de finish komt: je bent hoe dan ook een winnaar. Mooi. Ik voel me op dat moment heel even geen winnaar, mijn app geeft een tijd van 50 minuten en 6 secondes aan. Het zijn er wat mij betreft net 7 teveel. Maar zodra ik ben uitgewandeld en een ander shirt heb aangetrokken komt de euforie. Wat was het een zware maar gave race, er zijn een aantal PR’s gelopen en wat is het toch fijn om met zo’n mooie groep meiden te rennen. Nadat alle meiden zijn gefinisht kletsen we nog even bij in de lounge, nemen we een goodiebag vol Tony Chocolonely in ontvangst en doe ik mijn kettinkje om. Een mooie herinnering aan een hele mooie nacht.

En die 7 secondes? Die loop ik er vast nog wel eens af.

Hoe ging jouw race?

Liefs!

You Might Also Like

20 Comments

  • Reply
    Lianne - Focus on foodies
    June 8, 2014 at 12:42

    Jeetje, knap zeg dat je nog zo goed hebt gelopen ondanks je kater! Ik ben na 3 jaar net weer begonnen met hardlopen en dit soort prachtige wedstrijden en mensen zoals jij geven me weer heel veel inspiratie om naar de 10 km toe te trainen!

  • Reply
    Marieke
    June 8, 2014 at 12:45

    Leuk verslag babe! En superrr goed gedaan, die tijd. Die 7 seconden ga je er zéker aflopen, komt helemaal goed. Vond het een topavond. En die foto dat ik op de achtergrond een selfie maak is hilarisch. Betrapt! ;)

  • Reply
    Manon
    June 8, 2014 at 12:50

    Goed gedaan! Ik vond het ook een zware maar hele leuke run! En als je die 300 meter erafhaalt, heb je hem zeker wel onder de 50 min gelopen!!

  • Reply
    Joanna
    June 8, 2014 at 13:13

    Congratulations on a great time, Lin! Considering all the circumstances one can mentally deduct that 7 secs. :) I’m sure the opportunity to run it 7 secs (or even more!) faster for the records won’t be too far away! Like I said during our chat, I learned about your blog through GL2R. It’s nice to read your post after our short meeting; one gets even more involved in the story! After chatting with you & Madelon, I saw Francien & Fieke but we only gave each othet quick friendly waves. Looking forward to following & cheering more GL2R crew adventures!

  • Reply
    Stephanie
    June 8, 2014 at 13:28

    Gefeliciteerd met je, ondanks de kater, goede looptijd!

  • Reply
    Marloes
    June 8, 2014 at 13:28

    Wauw wat heb je een mooie tijd gelopen ondanks je kater. Super knap!

  • Reply
    Sandra
    June 8, 2014 at 13:40

    Ik krijg zoveel reninspiratie van jouw blog! Ik baal er gewoon van dat ik niet elke dag kan lopen. Super knap gedaan en wat een snelle tijd!

  • Reply
    Irene
    June 8, 2014 at 14:00

    Mooie tijd met een kater. Leuk verslag en zeer herkenbaar. Ik vond het een super leuke race maar liep lang geen pr.

  • Reply
    daphna
    June 8, 2014 at 14:06

    Ik krijg opnieuw weer energie als ik je stuk lees! En met die 7 seconden komt het echt snel een keer goed! X

  • Reply
    Anke
    June 8, 2014 at 14:11

    Klinkt als een zware race, maar echt wel klasse hoor! Dat kettinkje vind ik ook erg mooi, en de gedachte erachter al helemaal!

  • Reply
    Ines
    June 8, 2014 at 14:46

    Ik heb echt zin om mijn loopschoenen aan te trekken en een rondje te gaan lopen nu! Komt wel goed met je tijd, het feit dat je 10km zou kan lopen vind ik al erg bewonderingswaardig!

  • Reply
    Annemieke
    June 8, 2014 at 14:51

    Ah, wat een super leuk verslag. Je neemt me helemaal mee in je race, echt top gedaan! Die 7sec gaan er binnenkort aan, daar ben ik van overtuigd. Vond het super jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar geniet zo mee van al jullie foto’s! Volgend jaar een nieuwe poging en dan mss wel London, Parijs, Berlijn of Milaan?! Lijkt me zo vet. Geniet van je prestatie, Lin!

  • Reply
    Lauriëtte
    June 8, 2014 at 14:57

    Wat een tijd! Super knap!

  • Reply
    Anne
    June 8, 2014 at 15:39

    Jee, inderdaad, wat een tijd! Zo knap! Gefeliciteerd :)

  • Reply
    Nadia
    June 8, 2014 at 17:01

    Goed gedaan! Ik vond het ook zo’n ontzettend leuke race! Irritant dat het parcours niet helemaal klopte; ik rende niet met een app maar vertrouwde helemaal op Nike en vond het al zo raar dat ik zo lang deed over het stukje tussen 6 en 7km, en was ook erg teleurgesteld/verbaasd over m’n eindtijd.,.. maar het lag dus niet aan mij maar iedereen had het. Stom!

  • Reply
    Madelon
    June 8, 2014 at 23:42

    Well done buddy! Wat een leuke avond was het! Heerlijk om alle verslagen terug te lezen. Die 7 seconden loop je er zeker af volgende keer. Thnx voor de leuke avond!! X
    PS Inderdaad een hi-la-ri-sche foto van jou en mij met Marieke op de achtergrond! :D

  • Reply
    Andrea
    June 9, 2014 at 11:10

    Super leuk verslag! Ik vond het echt een geweldige avond. Zeker geen PR gelopen en het was echt pittig, maar de sfeer was geweldig. Jammer van de lengte van het parcours idd. Ik kwam uiteindelijk op 10,44 km uit.

  • Reply
    Marlissa
    June 9, 2014 at 14:20

    Wat een leuk verslag! Ik vond het een hele mooie avond en een super leuk parcours om te lopen (die idd wel lang was).

  • Reply
    Nanda
    June 9, 2014 at 14:27

    Ik vind dit alsnog een top tijd hoor, wauw! En volgens mij waren de omstandigheden zo zwaar, vind het goed van je :)

  • Reply
    Lindsay - lindsayvallen.nl
    June 10, 2014 at 14:17

    Wat een turbo-tijd! Echt megasnel zeg, knap! Ik wilde binnen het uur finishen en dat is gelukkig ook gelukt :-) Ook ik vond de 7K moeilijk door de extra meters, volgens mij had iedereen het door. En ik moet echt heel hard lachen om Marieke die jullie stiekem photo-selfie-bombt! :-)

Leave a Reply

%d bloggers like this: