Die ene keer dat ik het een challenge vond om niet aan een challenge mee te doen

By March 14, 2017 Career 2 Comments

Foto 4

Ik weet van gekkigheid niet meer waar ik moet kijken of luisteren voordat ik gebombardeerd word met challenges waar we en masse aan zijn begonnen. Zelfs mensen waarvan ik het absoluut níet verwachtte, zijn op dit moment verwikkeld in een lastige challenge die ze zichzelf hebben opgelegd. Een maand geen suiker, cafeïne of alcohol binnen krijgen. Een jaar leven zonder afval te maken. Een maand vegan eten. Een half jaar geen nieuwe kleding kopen. Een maand lang iedere dag hardlopen (een ‘runstreak’). Vier weken je haar niet wassen. Twee maanden leven van het budget van iemand met een uitkering. Doordeweeks geen social media meer. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben geïntrigeerd. Waarom doen we dit? Wat verwachten we van deze challenges? Wat moet het ons brengen? En waarom moet dit in een zo’n rigide wedstrijdvorm?

Ik denk dat we een tikkeltje verslingerd zijn aan zélf iets proberen en ervaren. In de wereld waarin zóveel kan en tegelijkertijd ook weer niet, proberen we onszelf een beetje te vinden. Wat past bij ons en hoe willen we leven in deze wereld die bol staat van hectiek en madness?
Het klinkt je misschien wat (melo)dramatisch in de oren, maar in principe is iedere dag een frisse start. Een mogelijkheid om de kansen die we krijgen, anders te benutten. Om het anders te doen dan gister. Maar daarbij hebben we op dit moment, waar heel veel mogelijk is en ook weer niet, ook te maken met de ‘erfenis’ van onze voorgangers. Huidige wet- regelgeving, financiële depressies, woekerhypotheken, de bio-industrie, klimaatverandering, Trump en dat soort figuren, gekapte regenwouden, de groene revolutie, uitstervende diersoorten, verwoestijning, en ongetwijfeld nog veel meer. Al met al hebben we heel wat op ons bordje waar wij nú rekening mee moeten (en kunnen) houden, “want zo kan het niet langer”.
Tsja, dan snap ik wel dat we met ons verantwoordelijkheidsgevoel van hier tot aan Timboektoe van alles proberen om een beetje goed voor onszelf en de wereld te zorgen. Een challenge kan een leuke testperiode zijn om te snuffelen aan een andere levensstijl. Een beetje in de trant van ‘niet goed, geld terug’, maar krijg je er dan een ervaring voor terug.

Maar toen deed ik zelf opeens mee aan een challenge. Vier weken geen druppel alcohol, terwijl mijn sociale kalender gewoon doorging. En dat is wat voor iemand die graag successen en momenten viert met een goed glas wijn. (Oké, let’s be honest. Ik drink eerder een glaasje te veel dan een glaasje te weinig.) Nu moest ik tijdens de feestjes, etentjes en rustige avondjes op de bank mezelf trakteren op een kopje thee, een glas water of, als ik écht mijn dak ging, met een kop warme chocolademelk. Waarom deed ik dit? Wat verwachtte ik van deze challenge?

Ik besloot vier weken niet meer te drinken, omdat het me opviel hoe gemakkelijk ik een wijntje drink. Doordeweeks niet, maar in het weekend kon álles. Dan heb je niet iedere maandag een uitgerust gevoel, integendeel zelfs. Daarbij was ik nieuwsgierig naar hoe ik me zou voelen als ik niet zou drinken en of ik eventueel financieel gunstiger de maand door zou komen.
Je zou kunnen zeggen dat ik de standaardprocedure ben doorlopen van mensen die niet drinken. De kritische vragen van vrienden, de opmerkingen dat dit ‘echt niet nodig was’ en: “Wil je nu écht niet gewoon een wijntje?”. Eh, nee. Pas over 28 dagen weer. Verder voelde ik pas hoe moe ik was. Waar ik normaal op vrijdagavond aan de borrel ging en nog flink kon doortrekken, vielen mijn ogen nu tussen 21:00 en 22:00 uur écht dicht. Om niet meer open te gaan. Wow, goede check. Gelukkig ging ik me langzaam steeds uitgeruster en fitter voelen. Mijn horloge gaf ook aan dat de kwaliteit van mijn slaap omhoog was gegaan en mijn gemiddelde hartslag juist omlaag. Woehoe, hier kon ik wel aan wennen!
Maar niet alles was lofzang. Want ik miste de gezelligheid van een borrel en het ultieme gevoel dat ik op vrijdagavond kan hebben: ‘Zo, die week hebben we weer een poepie laten ruiken, hierrrrr met dat glas!’
Op de 28e dag vond ik het niet meer leuk, alhoewel ik me had voorgenomen zo lang mogelijk door te gaan, omdat ik me zoveel fitter ging voelen. Ik sms’te mijn vriend: “gaan we vanavond a-l-s-j-e-b-l-i-e-f-t wijn drinken?” Om na vier glazen katsbezopen naar huis te gaan en vervolgens wakker te worden met de een wel héél heftige kater. Tot daar mijn challenge.

Wie is Kim?
Ik woon in het midden van het land. Mijn dagen worden gevuld met het nadenken over, plannen en regelen van veel dingen. I eat deadlines for breakfast! In het weekend zijn er geen regels, behalve dat het drinken van slechte wijn uit den boze is. (En hetzelfde geldt voor eten.) Ik ren harder dan je denkt en vind het geweldig om binnen een paar dagen een boek of serie van A tot Z te verslinden. Soms noem ik mezelf CEO van Het Leven, maar ik durf mijn LinkedIn status niet te veranderen.

2 Comments

  • Resy says:

    Klopt, je ziet steeds meer mensen die challenges volgen. Aan de ene kant heb ik echt respect voor deze mensen, dat ze zo uit het niets iets gaan doen, maar ik vind het zonde dat ze het dan maar voor een beperkte tijd doen. Zodra de challenge voorbij is valt een groot deel weer terug in hun oude gewoonte. Persoonlijk denk ik dan ook dat het beter is om kleine veranderingen te doen, zoals bijvoorbeeld alleen op vrijdagavond een borrel in plaats van het hele weekend, of in plaats van uit het niets ineens volledig vegetarisch gaan eten bijvoorbeeld 2-4 vegetarische dagen inlassen per week. Zelf zou dat voor mij namelijk beter werken om het makkelijker vol te kunnen houden. Maar hey, dat is maar een mening van de miljarden hier op de wereld haha ;).

  • Nicole says:

    Dit is dus een challenge die ik al jaren wil proberen. En waar ik me dus ook al jaren niet toe kan zetten.

Leave a Reply