Die ene keer dat ik de Koude Oorlog in Toscane meemaakte

By January 17, 2017 Career 6 Comments

Foto 4

Meestal schrijf ik over werk. En werk en wijn. Maar dit keer wil ik nog iets vertellen in het kader van ‘goede tips voor in het nieuwe jaar’.

Weet je wat ze zeggen over gasten en vis? Die blijven maar drie dagen fris. Pas onlangs leerde ik deze les, maar terugkijkend op verschillende gezellige momenten van ‘samenzijn’ verklaarde dit een heleboel. Eén sociaal evenement kan ik benoemen als een gigantische uitschieter. Ik krijg nog kippenvel als ik er aan terugdenk, aan die warme zomer in Toscane met mijn schoonfamilie. Ik deel mijn ervaring graag met jou. Wie weet helpt het je, ooit.


Als eerste heb je dan een beetje ‘feeling’ nodig hoe mijn schoonfamilie er destijds uit zag. Het blijft interessant om opeens deel uit te maken van een nieuwe (en relatief onbekende) familie, ondanks dat je aan de zijlijn staat. Dat is dan ook een goede plek om te observeren wat er op het speelveld gebeurt.
Vader: een drukbezette manager en zachtaardig van karakter. Houdt van klassiek en vergeten rock, kunst en Indonesisch eten. Kan onverwachts fel uit de hoek schieten, waarvan ik enkele keren erg geschrokken ben.
Moeder: is op latere leeftijd verder gaan studeren, waardoor werk (psychologie) en privé volledig door elkaar heen liepen. Ik ben meerdere malen het slachtoffer geworden van haar analyses, na 5 wijn. Maakt van haar hart geen moordkuil. Houdt van veel kleur en Chanel.
Zus: is een hoogopgeleide en knappe vrouw, met vriend en hond. Houdt van natuur, kunst en is erg georganiseerd. Voelde zich meer dan eens achtergesteld in aandacht en liefde, wat een terugkerend thema bleek te zijn.
Mijn ex: vrolijk en op het oog onbezorgd, een echte gangmaker. Stak meer tijd in het drinken van biertjes dan in zijn studie. Was erg bezig met het doen van het ‘juiste’ (lees: wat zijn ouders goed zouden keuren).

Hieperdepiep hoera! Mijn schoonvader werd 50 jaar. Dat moest gevierd worden. Als ik het me goed herinner, hebben we dit uiteindelijk 4 keer gedaan. De aftrap vond plaats met een ‘surprise lunch’ waarin het eten en drinken verschillende hints naar hét cadeau gaven: een week met elkaar in en een villa in Italië. Er werden Italiaanse drankjes geserveerd (prosecco, Montepulciano, limoncello: can’t resist) en heerlijke antipasti. De ober kwam aangelopen met een dessert met verschillende vuurpijlen en het woord ‘Toscane’ erop geschreven. Woehoe! Daar gingen we dan. Met z’n allen.

In een zonovergoten oord stond onze villa. Iedere dag genoten we van het moois de omgeving ons te bieden had en overdadig fijne lunches, met veel eten en wijn. We konden zwemmen in ons privé-zwembad en iedereen had een eigen slaapkamer met badkamer. Genoeg ruimte om het fris te houden, zou je denken.
Totdat dag 3 arriveerde. Na een bezoekje aan de mooie stad Bologna werd iedereen hongerig. Mijn ex (zo bleek achteraf) vond dit een geschikt moment om te faken dat hij praktisch flauwviel van de warmte. Stress alom: er moest nú gegeten worden. Dat betekende dat we niet in het favoriete restaurantje van zus konden eten. En daar kwam oud zeer met veel kracht naar boven: er werd gekozen voor de wens van mijn ex (‘nu eten’) en niet naar dat van zus (eten in favoriete restaurant, 20 minuten verderop). Dit had misschien na een goed gesprek uitgesproken kunnen worden, maar het littekenweefsel van de familie was te gevoelig, te diep, te overheersend.

De rest van de vakantie heb ik ervaren hoe het voelde om tijdens de Koude Oorlog te leven. De Koude Oorlog in Toscane. De continue spanning met gevaar voor uitbarsting was intens. Avonden werden weggespoeld (en vooral ook doorgespoeld) met het drinken van wijn, véél wijn. Niet met elkaar, maar in kleine groepjes van mensen die nog wel contact met elkaar hadden. Iedereen leed onder de situatie (en dan bedoel ik niet alleen dat ik de gehele vakantie geen seks heb gehad) en ogenschijnlijk deden we beleefd tegen elkaar. Als buitenstaander voel je je misschien nog wel het meest ongemakkelijk, want je hoort niet bij deze familiegeschiedenis en kan deze ook niet geheel duiden, maar je voelt alles. Ik was ontzettend blij dat ik op een gegeven moment weer naar huis kon.

Mijn geleerde lessen:

  • Ik denk twee keer na voordat ik een ‘langere periode’ met mijn schoonfamilie op pad ga.
  • Ik plan of claim genoeg tijd voor mezelf (en met mijn vriend) wanneer ik langer dan een dag met mijn schoonfamilie ben.
  • Bij uit de hand gelopen discussies bedenk ik me of ik iets moet betekenen in die situatie (en dit antwoord is altijd ‘nee’).

Tsja. Je kunt je vrienden kiezen, maar niet je schoonfamilie.

Wie is Kim?
Ik woon in het midden van het land. Mijn dagen worden gevuld met het nadenken over, plannen en regelen van veel dingen. I eat deadlines for breakfast! In het weekend zijn er geen regels, behalve dat het drinken van slechte wijn uit den boze is. (En hetzelfde geldt voor eten.) Ik ren harder dan je denkt en vind het geweldig om binnen een paar dagen een boek of serie van A tot Z te verslinden. Soms noem ik mezelf CEO van Het Leven, maar ik durf mijn LinkedIn status stiekem niet te veranderen.

6 Comments

Leave a Reply