Browsing Category

Career

Career

Die ene keer dat er op de werkvloer rake klappen werden uitgedeeld

Foto 4

Ik kom uit de tijd dat wanneer er ruzie op het schoolplein was, er een kring aan toeschouwers om de knokpartij heen verzamelde, als wespen op een glas limonade. Mijn klasgenootjes zoemden om de plek des onheils heen, met hun rechtervuist gebald in de lucht. Onafgebroken werd er (en beeld je hierbij die hoge piepstemmetjes in van kinderen van die leeftijd): “Jerry! Jerry! Jerry!” geroepen. Met Jerry wordt Jerry Springer bedoeld. In zijn ‘praat’programma kwamen bizarre types te gast. Na een paar minuten praten brak steevast (die garantie had je!) de welbekende pleuris uit. Ze gingen met elkaar op de vuist, waarna het publiek ging staan en joelend “Jerry! Jerry! Jerry!” begon te roepen. Zó slecht! Geen idee waarom ik er toch zo vaak naar keek.

Met elkaar op de vuist gaan, klappen uitdelen, schoppen en slaan: is dat niet iets van de basisschool (Jerry! Jerry! Jerry!), voor heel dronken mensen (daarmee wil ik dit absoluut niet goedpraten) en wanneer het niet meer met woorden opgelost kan worden (idem)? Een tijd lang dacht ik van wel. Totdat een goede vriendin me vertelde wat er op haar werk was gebeurd. En even waande ik me in een slechte film.
Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik veel te vaak over mijn collega droomde

Foto 4

Met rode konen beken ik dat ik mijn fantasie totaal niet onder controle heb. Maar dan ook echt niet. Dit wordt me veel te duidelijk (veel duidelijker dan ik eigenlijk aankan) als ik ontwaak uit een diepe slaap en dito droom. Eentje waarin ik een bijzonder amoureuze tête-à-tête had met een collega. Eén moment, zo tussen slaap en waak, schrik ik me kapot. Mijn droom voelde zó echt, dat ik eventjes bang ben dat heel wat uit te leggen heb aan mijn vriend…
Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik het een challenge vond om niet aan een challenge mee te doen

Foto 4

Ik weet van gekkigheid niet meer waar ik moet kijken of luisteren voordat ik gebombardeerd word met challenges waar we en masse aan zijn begonnen. Zelfs mensen waarvan ik het absoluut níet verwachtte, zijn op dit moment verwikkeld in een lastige challenge die ze zichzelf hebben opgelegd. Een maand geen suiker, cafeïne of alcohol binnen krijgen. Een jaar leven zonder afval te maken. Een maand vegan eten. Een half jaar geen nieuwe kleding kopen. Een maand lang iedere dag hardlopen (een ‘runstreak’). Vier weken je haar niet wassen. Twee maanden leven van het budget van iemand met een uitkering. Doordeweeks geen social media meer. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben geïntrigeerd. Waarom doen we dit? Wat verwachten we van deze challenges? Wat moet het ons brengen? En waarom moet dit in een zo’n rigide wedstrijdvorm? Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik liever in de jaren ’50 zou willen leven dan nu

Foto 4

In mijn ooghoek zie ik mijn telefoon oplichten. Voor de zoveelste keer in een paar minuten. Pling, pling, pling, onder elkaar verschijnen allerlei meldingen van Whatsapp. Het mapje met mijn social media-apps heeft een vlammend rode cirkel met een getal dat uit twee cijfers bestaat. Maar mijn mailbox wint het met abnormaal veel berichten. Ik zou willen gniffelen om deze digitale hectiek en denken: ‘Hahaha, ben ik onverwachts opeens een bekende Nederlander geworden, blijk ik adellijke roots te hebben of heb ik net een Grammy gewonnen?’, maar mijn gedachten lijken meer op dat van een vermoeide oppasmoeder, die op dezelfde dag zevenhonderd luiers heeft staan verwisselen en tot de ontdekking komt dat nummer zevenhonderdeen zich heeft aangediend.

Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik gestresst raakte van vrije tijd

Foto 4

Na mijn lievelingsdag FriYAY komt Santéday (als in: proost), my second best day in het wekelijkse rijtje. En ach, Slumberday vind ik ook heerlijk. Je nog drie keer omdraaien, ontbijt op bed, niet druk maken om de afwas en na een wilde vrijpartij nog even sloom een aflevering van je lievelingsserie wegkijken. Totdat ik opeens niet meer kon genieten van rust. Als een doorgedraaide dictator sjeesde ik door het huis en toverde het weekend om tot een ‘tweedaagse’ dat achterlijk efficiënt, nuttig en waardevol moest zijn. Voorwaarts, mars!

Continue Reading