Browsing Category

Career

Career

Die ene keer dat ik een burn-out kreeg

Foto 4

Ja, dat was me was me wat. Het ís me wat. Ik verdween ruim een jaar geleden van de website met het bericht dat ik me moest focussen op mijn gezondheid. Een beetje tender, love and care had-ie dubbel-en-dwars nodig. En ook zeker verdiend. Bewust en onbewust had ik roofbouw op mijn lichaam gepleegd. Ja, ja, dat lees je goed. Roofbouw met de hoofdletter R. En terwijl ik me deed voorkomen alsof ik behoorlijk zen was met mezelf. Ik had in de gaten hoe ik in elkaar stak en kende mijn eigen valkuilen. Ehm, ja en nee. Naleven vond ik vele malen moeilijker dan ik dacht (dan moet je voor jezelf opkomen, enzo). Bovendien boden juist het schrijven van al die stukjes me veel inzicht. En soms komt een bepaald inzicht te laat. Gelukkig wordt-ie daar niet minder waard van. Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik vijf instinkers op een rijtje zette

Foto 4

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik nog nooit in een instinker ben getrapt. Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik doortrapte vossenstreken van managers van tien kilometer afstand zie aankomen en van twintig kilometer afstand kan ruiken. Het mooiste zou zijn als ik ook nog eens diplomatiek kan omgaan met de listen van de werkvloer. Maar dat is dus niet zo. Ik ben wel een miljard keer (overdrijven is mijn vak) nietsvermoedend verleid en uiteindelijk slachtoffer geworden van sluwe trucjes en slinkse praktijken.
Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik me bedacht wat ik vroeger later wilde worden

Foto 4

Ze waren niet aan te slepen op de basisschool: vriendschapsboekjes. Gigantische aantallen stickers, glitterplaatjes en pasfotootjes heb ik (en als het netjes moest: mijn moeder) in zulke boekjes geplakt. Praktisch de hele klas mocht erin schrijven om het rijtje met standaardvragen beantwoorden. Wat is je lievelingsdier, je favoriete gerecht en… wat wil je later worden?
Beroepen die er écht uitsprongen in de early nineties waren kapster, moeder (nog nooit een openstaande vacature van gezien trouwens), en dierenverzorger. The sky was the limit!
Continue Reading

Career

Die ene keer dat ik werd lastig gevallen

Foto 4

Eén keer per maand komen we op vrijdagavond weer samen; alle vriendinnen waarmee we ons studentenavontuur zijn begonnen. Zo’n avond is goed voor heel wat flessen wijn en gin tonic, finger lickin’ food, ontelbare lachsalvo’s en soms een traan. Want we houden het niet altijd bij oppervlakkigheden.
De laatste keer kwam Sanne gehaast binnen uit haar werk. Ze excuseerde zich meteen voor haar ‘suffe kleding’ en schoot de badkamer in om zich om te kleden. Gehesen in een stuk speelser pakje legde ze uit dat ze zich heel netjes moet kleden voor haar werk. Ze wil namelijk niemand uitdagen of verkeerde signalen afgeven. ‘Gets’, dacht ik. ‘Dat voelt alsof ze in een imkerpak of harnas naar haar werk moet gaan, omdat er overal wellustige collega’s, patiënten of klanten op de loer liggen.’ Maar, eerlijk is eerlijk, het gebeurt vaker dan je denkt dat je op een ongewenste manier benaderd wordt.

Continue Reading

Career

Die ene keer dat opgeven een optie bleek te zijn

Foto 4

Nu het vakantie is, krijg ik wat meer tijd om eens goed na te denken. En niet alleen ik, zo blijkt. Na een pittige rit op de racefiets zitten vriendin Floor en ik op een terras aan het water. Terwijl ik nog een beetje zit uit te hijgen, bedenk ik me dat de afstand die we hebben gefietst voor Floor peanuts geweest moet zijn, want ze heeft net een halve triatlon achter de rug. Nieuwsgierig als ik ben, vraag ik aan Floor hoe ze het afgelopen jaar heeft ervaren. Dat trainen voor een halve triatlon doe je namelijk niet zomaar. Dat is een jaar lang knetterhard sporten, met uitschieters van vier uur per dag. Ze kijkt even in de verte, slaakt dan een diepe zucht en neemt een flinke teug van haar witbier. “Ontzettend klote. Ik doe dit nooit meer.”
Continue Reading