Hardlopen: Als je maar wil

02/01/2012

Op 25 november sprak ik het voor het eerst uit, voor het eind van het jaar wil ik 10 kilometer kunnen lopen. Ik wist dat ik het zou halen, maar dat het zo goed zou gaan? Nee, dat had ik van te voren niet durven dromen.  Op de laatste dag van 2011 deed ik mee aan een hardloopwedstrijd van 10 kilometer. Deze werd georganiseerd door een kleine atletiek vereniging en was eigenlijk alleen voor leden bedoelt maar, omdat de vader van mijn vriend daar trainer is mocht ik gewoon meedoen.

Vanaf het verzamelpunt was het zogenaamd nog ‘een klein stukje’ lopen naar de start, een ideaal stukje om warm te lopen. Eh, dat kleine stukje was toch ook al gauw 1,5 kilometer en het tempo van warmlopen van de atletiekvereniging ligt hoger dan mijn normale looptempo. Bezweet (maar goed warm) kwam ik bij de start aan. 3,2,1 GO! De één na de ander liep me voorbij, maar dat gaf niks want mijn doel was immers uitlopen. De eerste 2,5 kilometer sloot ik me aan achter een grote meneer van dik in de 60, hij liep op een fijn tempo en ik liep mooi uit de wind. Echter, na die 2,5 kilometer draaide hij om, je kon er namelijk ook voorkiezen om 5km te lopen die dag.

Alleen liep ik verder, bij elke bocht hopen dat het 5 kilometer punt inzicht kwam. Bij de 5 km aangekomen keek ik op mijn telefoon en zag ik dat ik nog geen 30 minuten bezig was. Dat betekende dat als ik zo door zou lopen ik de 10 kilometer in het uur zou halen. Een prachtige prestatie voor iemand die pas 6 weken aan het trainen is. Kanye West schalde door mijn oordopjes en op zijn babygirl, i’m a champion, lukte het me om nog iets te versnellen. Kilometer 6, 7 en 8 vlogen voorbij. De runnershigh zorgde ervoor dat het lopen als vanzelf leek te gaan en ik voelde me lichtelijk euforisch. Tot ineens de man met de hamer toesloeg; benen als lood. Ik beet er doorheen en bleef lopen, checkte mijn gps en zag: nog 1200 meter. Doorzetten nu. Ademen ging lastiger en ik kreeg steken in mijn zij. Maar wat zag ik daar? Mijn schoonvader die al na 47 minuten gefinisht was kwam teruglopen om mij er de laatste kilometer door heen te slepen.

‘Ik kan niet meer, echt niet meer, ik heb te hard gelopen’ zei ik. ‘Als je nog kunt praten, kun je ook nog lopen, dus mond houden, goed uitademen en doorlopen’. Hij ging schuin voor me lopen zodat ik wederom uit de wind liep en ik probeerde zijn tempo vast te houden. Hij bleef constant tegen me praten: ‘ kom op je kan het, als je nu doorloopt haal je het binnen een uur’. Met 59 minuten en 36 seconden rende ik over de finishlijn.  Compleet uitgeput, maar, de moeie benen maakte al snel plaats voor een heel trots gevoel. I did it! Niet alleen liep ik 10 kilometer, maar ook nog eens binnen het uur. Dit geeft me weer zoveel motivatie om door te trainen, kilometers te maken, intervaltrainingen te doen, ik heb er zin in. Halve marathon ik lust je rauw!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

{ 23 comments… read them below or add one }

Suus January 2, 2012 at 08:24

Lin, als ik dit leest welt er een enorm gevoel van trots en bewondering in me op. En energie. <3 Wauw, wat beschrijf je dit mooi, eerlijk, stoer. Ik zit al de hele dag een beetje ertegenaan te hikken dat ik aan de ene kant wel wil lopen vanavond maar aan de andere kant geen zin heb… en weetje, nu ga ik gewoon. Dankjewel. :)

Reply

Lin January 2, 2012 at 15:20

“I’ll regret it when I don’t, I’ll never regret it when I do” Veel renplezier lieve Suus.

Reply

Des January 2, 2012 at 08:57

ik vind dit zooo super van jou he. Het motiveert mij ook om goed hard te lopen en hard te trainen!

Reply

Eva January 2, 2012 at 09:05

Wat lief van je schoonvader dat hij terug kwam! En wauw, zo goed dat je het gedaan hebt.

Reply

Lin January 2, 2012 at 15:22

Hij kan 16km lopen in 1 uur en 05 min, dus voor hem was het een kleine moeite. Maar toch heelnfijn ja.

Reply

Rosanneke January 2, 2012 at 09:44

Ik heb echt bewondering voor je volharding met het lopen, ik moet een voorbeeld aan je nemen. Ik heb nog nooit gelopen maar ik wil er ook aan beginnen dit jaar. Maarja, dat beginnen he….

Reply

Lin January 2, 2012 at 15:23

Beginnen is het lastigst, maar als je je voorneemt te beginnen met een babyrondje van 10 minuten dan is de drempel lager. En als je eenmaal gegaan bent, ga je sneller voor een tweede keer.

Reply

Dina January 2, 2012 at 09:45

Wat goed zeg, echt knap! Kom maar op met die halve marathon!

Reply

Jade January 2, 2012 at 09:54

Wauw, geweldig! Gefeliciteerd. :) Krijg na jouw stukjes altijd zin om te gaan hardlopen!

Reply

mille pagine January 2, 2012 at 10:13

Wat goeeed!! Gefeliciteerd en inderdaad op naar de volgende, de halve marathon :)

Reply

Naomi January 2, 2012 at 11:19

Supermooi! Ik ben trots op je :)

Reply

Irene January 2, 2012 at 11:39

Ah lijkt me zo’n geweldig gevoel! Super goed van je en het motiveert mij ook om het ook te proberen.

Reply

Deborah January 2, 2012 at 13:28

Wat knap wat knap! Goed gedaan zeg!!
En inderdaad zolang je kunt praten kun je ook nog rennen :)
Wat mij wel eens verteld werd tijdens mijn opleiding: Als je denkt dat je “dood” gaat dan kun je dat zelfde wat je op dat moment aan het doen bent nog wel twee keer doen voordat je echt dood gaat!

Reply

laura January 2, 2012 at 14:40

ik ben trots op je! het is echt goed dat je het in een uur gelopen hebt!
x

Reply

Kimetc January 2, 2012 at 15:49

Wat ongelooflijk goed! En binnen een uur nog wel! Zulke blogjes inspireren mij echt, dus dit voorjaar wil ik ook gaan rennen. :D

Reply

Saar January 2, 2012 at 19:36

Wat beschrijf je het mooi, ik was er helemaal bij. Terwijl ik het las groeide er een lach op mijn gezicht. 2012 tegemoet rennen, en op deze manier…kanjerette!

Reply

josianne January 2, 2012 at 20:09

Wauw, wat goed. Gefeliciteerd! Hierdoor krijg ik ook zin om te gaan hardlopen :D Keep up the good work.

Reply

Eline January 2, 2012 at 21:17

Ik vind het echt superknap x100.

Reply

Desi January 2, 2012 at 21:18

Ik krijg helemaal kippenvel van dit stuk. Wat een fantastische prestatie en wat schrijf je leuk :)

Reply

Carina January 2, 2012 at 21:50

Super goed gedaan! Ook leuk stuk. Je mag trots zijn dat je in 6 weken zover bent gekomen! Ik ben in ieder geval jaloers op je;) want jammer genoeg heb ik het lopen op moeten geven.. Maar hoop snel weer te kunnen beginnen!

Reply

Sanne January 2, 2012 at 22:36

Super mooi blogje. Ik wens je en prachtig loopjaar toe!

Reply

Anne January 3, 2012 at 14:43

Respect!!

Reply

Bianca January 3, 2012 at 15:52

Super goed! Ik voelde helemaal mee door je beschrijving en kan het me ook zo goed voorstellen! Op naar die halve marathon!

Reply

Leave a Comment

Previous post:

Next post: